ภาษา
รู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเรา
เดินผ่านห้องฝึกซ้อม ยิม หรือม้านั่งข้างสนาม แล้วคุณจะเห็นแถบเทปพันรอบข้อเท้า ข้อมือ หรือไหล่ การมองเห็นที่คุ้นเคยนั้นทำให้เกิดคำถามเชิงปฏิบัติสำหรับทุกคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักเวชศาสตร์การกีฬา: จริงๆ แล้วเทปกีฬาทำหน้าที่อะไรใต้ผิวหนัง และเหตุใดโค้ชและนักกายภาพบำบัดจึงถือว่าสิ่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมตัวเป็นประจำมากกว่าการแก้ไขในกรณีฉุกเฉิน
เทปกีฬาเป็นวัสดุพยุงตัวที่ใช้กับผิวหนังบริเวณข้อต่อ กล้ามเนื้อ หรือเส้นเอ็นโดยตรง ได้รับการออกแบบมาเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวที่ไม่พึงประสงค์ เพิ่มการบีบอัดเล็กน้อย และส่งสัญญาณตอบรับต่อระบบประสาท ต่างจากเหล็กพยุงแบบแข็ง มันเคลื่อนที่ไปตามร่างกายในขณะที่ยังคงจำกัดการเคลื่อนไหวในทิศทางเฉพาะ ความสมดุลระหว่างการรองรับและความคล่องตัวเป็นเหตุให้การฝึกซ้อมนี้ยังคงเป็นส่วนมาตรฐานของการเตรียมความพร้อมด้านกีฬามานานหลายทศวรรษ
วัตถุประสงค์หลัก: การทรงตัวของข้อต่อ การพยุงกล้ามเนื้อ และการลดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บระหว่างทำกิจกรรม
ผู้ใช้ทั่วไป: นักกีฬา นักกายภาพบำบัด นักเต้น คนใช้แรงงาน และผู้ป่วยพักฟื้น
ไซต์แอปพลิเคชันทั่วไป: ข้อเท้า เข่า ไหล่ ข้อมือ และหลังส่วนล่าง
เพื่อให้เข้าใจว่าเทปกีฬาทำหน้าที่อะไร ควรแยกกลไก 3 อย่างที่ทำงานพร้อมกันออกเมื่อติดแถบอย่างถูกต้อง
การวิจัยที่สรุปโดยสมาคมเวชศาสตร์การกีฬาชี้ให้เห็นอย่างต่อเนื่องว่าผลของการรับรู้ความรู้สึกนี้เป็นหนึ่งในคุณประโยชน์ที่วัดผลได้มากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับข้อเท้าที่มีประวัติเคล็ดขัดยอก ข้อต่อที่รองรับจะตอบสนองเร็วขึ้นเมื่อมีการลงจอดอย่างเชื่องช้า เนื่องจากระบบประสาทได้รับสัญญาณเตือนล่วงหน้าจากผิวหนังที่ติดเทปไว้
เทปบางอันในตลาดมีพฤติกรรมเหมือนกัน ก่อนที่จะเลือกผลิตภัณฑ์เช่น เทปรัดสายรัดกีฬา ช่วยให้เข้าใจความแตกต่างทางกลระหว่างสองประเภทที่โดดเด่น
| คุณสมบัติ | เทปรัดแบบแข็ง | เทปกายภาพยืดหยุ่น |
|---|---|---|
| ยืดกล้ามเนื้อ | น้อยถึงไม่มีเลย | สูงเลียนแบบความยืดหยุ่นของผิว |
| เป้าหมายหลัก | จำกัดการเคลื่อนไหวของข้อต่อ | รองรับกล้ามเนื้อโดยไม่ปิดกั้นการเคลื่อนไหว |
| การใช้งานทั่วไป | เคล็ดขัดยอกเฉียบพลัน ความมั่นคงของข้อเท้า | ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อ ความเครียดเล็กน้อย |
| สวมใส่ระยะเวลา | การฝึกซ้อมหรือการแข่งขันหนึ่งครั้ง | หลายวัน |
| ความรู้สึกของผิว | มั่นคงมีโครงสร้าง | เบา ระบายอากาศได้ดี |
การเลือกระหว่างสองสิ่งนี้ไม่ได้เกี่ยวกับแบรนด์แต่เกี่ยวกับเป้าหมายมากกว่า หากลำดับความสำคัญขัดขวางการเคลื่อนไหวช่วงใดช่วงหนึ่งหลังจากได้รับบาดเจ็บที่ข้อต่อ ให้แข็งตัว เทปกีฬาสำหรับการบาดเจ็บ เป็นทางเลือกมาตรฐาน หากเป้าหมายคือการพยุงกล้ามเนื้ออย่างอ่อนโยนในระหว่างการฝึกซ้อมหลายวัน โดยทั่วไปตัวเลือกแบบยืดหยุ่นมักนิยมใช้
การใช้เทปกีฬาขยายได้กว้างกว่าข้อเท้าบิด ด้านล่างนี้คือรายละเอียดสถานการณ์ที่มีการใช้เทปเป็นประจำในห้องฝึกอบรมและคลินิก
นักกายภาพบำบัดมักสังเกตว่าการติดเทปมีประสิทธิภาพมากที่สุดโดยเป็นส่วนหนึ่งของแผนงานที่กว้างขึ้นซึ่งรวมถึงงานเสริมสร้างความเข้มแข็งและการเคลื่อนไหว ไม่ใช่เป็นการแก้ไขแบบสแตนด์อโลนสำหรับอาการปวดเรื้อรัง
การใช้งานที่ถูกต้องมีความสำคัญพอๆ กับการเลือกเทป เทคนิคที่ไม่ดีอาจลดการไหลเวียนหรือไม่สามารถให้การสนับสนุนได้อย่างแท้จริง ด้านล่างนี้เป็นลำดับทั่วไปที่ใช้ในโปรโตคอลการอัดเทปส่วนใหญ่
| ขั้นตอน | การดำเนินการ |
|---|---|
| 1 | ทำความสะอาดและทำให้ผิวแห้ง ขจัดน้ำมันและเส้นผมออกหากจำเป็นเพื่อการยึดเกาะ |
| 2 | ใช้แถบพุกด้านบนและด้านล่างของข้อต่อเพื่อรองรับ |
| 3 | เพิ่มแถบพยุงไปในทิศทางที่จำกัดการเคลื่อนไหวที่ไม่ต้องการ |
| 4 | ล็อคแถบรองรับด้วยแถบปิดแนวนอน |
| 5 | ตรวจสอบการไหลเวียนและระยะการเคลื่อนไหวก่อนเริ่มกิจกรรม |
การเตรียมผิวมักเป็นขั้นตอนที่นักกีฬาเร่งรีบมากที่สุด แต่ก็กำหนดระยะเวลาที่เทปจะคงอยู่ภายใต้เหงื่อและการเคลื่อนไหว พื้นผิวที่แห้งและปราศจากน้ำมันสามารถยืดเวลาการสึกหรอได้อย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับผิวที่ไม่ได้ทำความสะอาด
แผนภาพด้านล่างสรุปขั้นตอนการใช้งานทั่วไปที่อธิบายไว้ข้างต้น ตั้งแต่การเตรียมผิวไปจนถึงการตรวจสอบการไหลเวียนขั้นสุดท้าย
เทปสีดำที่นักกีฬาสวมใส่ทางโทรทัศน์นั้นมีการใช้งานเหมือนกับสีอื่นๆ ตัวร่มเงานั้นไม่มีประโยชน์ทางกล สีที่เข้มกว่านั้นได้รับความนิยมด้วยเหตุผลในทางปฏิบัติ กล่าวคือ พวกมันซ่อนสิ่งสกปรกและคราบหญ้าในระหว่างการแข่งขันที่ยาวนาน เผยให้เห็นการสึกหรอที่มองเห็นได้น้อยลง และสำหรับนักกีฬาบางคน มันได้กลายเป็นตัวเลือกที่สวยงามส่วนบุคคลหรือเป็นทีมเมื่อเวลาผ่านไป จากจุดยืนในการรองรับ สีไม่ส่งผลต่อความแข็งแรงในการยึดเกาะ การยืดตัว หรือความสามารถในการจำกัดรอยต่อของเทป
วิธีการติดแถบกาวสำหรับการพยุงข้อต่อมีมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 เมื่อผู้ฝึกสอนเริ่มทดลองใช้แถบกาวที่มีผ้าด้านหลังเพื่อจัดการกับอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าและข้อมือที่เกิดซ้ำในกีฬาที่ต้องสัมผัสตัว ตลอดหลายทศวรรษต่อมา วัสดุนี้ได้พัฒนาจากกาวติดผ้าธรรมดาๆ มาเป็นรูปแบบพิเศษที่มีความแข็งและยืดหยุ่นที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งเกิดจากการตอบรับอย่างต่อเนื่องจากนักกายภาพบำบัดและผู้ฝึกสอนกีฬาที่ทำงานโดยตรงกับนักกีฬาที่ได้รับบาดเจ็บ
ใช้เพื่อรองรับข้อต่อและกล้ามเนื้อ จำกัดการเคลื่อนไหวที่ไม่พึงประสงค์หลังการบาดเจ็บ และให้การตอบสนองทางประสาทสัมผัสที่ช่วยเพิ่มความสมดุลและเวลาในการตอบสนองระหว่างทำกิจกรรม
สามารถลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บซ้ำในข้อต่อที่มีประวัติแพลงมาก่อนได้ โดยการจำกัดการเคลื่อนไหวที่รุนแรง แม้ว่าจะไม่ได้ทดแทนการฝึกความแข็งแกร่งและการเคลื่อนไหวที่เหมาะสมก็ตาม
โดยทั่วไปจะใช้เทปรัดรัดแบบแข็งสำหรับการฝึกซ้อมหรือการแข่งขันครั้งเดียว ในขณะที่เทปยืดหยุ่นสำหรับการเคลื่อนไหวร่างกายมักจะสวมใส่ได้หลายวัน ขึ้นอยู่กับความไวของผิวหนังและคุณภาพการยึดเกาะ
คนส่วนใหญ่ทนต่อมันได้ดี แต่การเตรียมผิวอย่างเหมาะสมและการพักผิวเป็นระยะๆ จะช่วยลดการระคายเคืองสำหรับผู้ที่มีผิวแพ้ง่าย
ใช่ เทคนิคการติดเทปที่หลังส่วนล่างสามารถลดการเคลื่อนไหวที่มากเกินไปในระหว่างการงอหรือการยกซ้ำๆ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเทปกีฬาสำหรับอาการปวดหลังจึงพบได้ทั่วไปในกีฬาประเภทฝึกความแข็งแกร่งและภาคสนาม
ข่าว
ENG
